Pagina's

maandag 22 mei 2017

prinses op de erwt

Ken je het sprookje van Hans Christiaan Anderson de prinses op de erwt ?
Soms voel ik me net als die  prinses.

Al voor onze verhuizing besloten we om over te gaan op boxspring.
Het leek ons heerlijk om een matras te hebben die daar druk geeft waar het nodig is.
Ook was het de bedoeling om op den duur over te stappen op een bed met beweegbare bodem.

In de winkel hadden we al snel ons matras gevonden.
Omdat manlief een stuk lichter is nam hij een iets zachter matras dan ik.
Ook kochten we een tweepersoons top matras.

De eerste nacht sliep ik prima. De nachten er na werd het wat minder.
Regelmatig werd ik wakker met het gevoel dat er iets in mijn bed lag.
(met een kleintje die overal haar spullen neerlegt niet zo heel verwonderlijk)

Wat blijkt nu.. ik voel dus heel goed de veren in m'n matras.
Maar het heeft wel een paar weken geduurd voordat ik daar achter was.
Het matras keren heeft geen zin omdat er op de bovenkant een speciale laag zit.

Manlief heeft echter nergens last van.
De komende tijd willen we het matras dan ook wisselen in de hoop dat we zo allebei heerlijk slapen.
Anders was het een dure miskoop.

Heb jij je wel eens als een prins(es) op de erwt gevoeld?

maandag 15 mei 2017

jong geleerd....

Afgelopen week kwamen heden en verleden bij elkaar.

In 2002 startte ik als invalkracht bij een stichting voor peuterspeelzalen. Doordat ik maar 16 uur werkte kon dit er makkelijk bij. Vanaf 2003 kreeg ik een vaste groep en mocht ik dus ook meedoen met de aangeboden opleidingen.

Een van de eerste ging over taalontwikkeling. Deze cursus werd gestimuleerd door de gemeente waar de peuterspeelzaal stond en werd in samenwerking met de plaatselijke bibliotheek vorm gegeven.
Zo leerde ik om taal aan te bieden, passend bij het niveau van het kind en met gebruik van materiaal wat voorhanden was.

Omdat dochterlief moeite heeft met het zich verbaal uiten lees ik op dit moment heel wat boeken over taalontwikkeling.
Zo kwam ik ook bij het boek: 'Praten doe je met z'n tweeën" van Ayala Manolson.
En wat schetst mijn verbazing?
Hier stond alles in wat ik tijdens die cursus had geleerd.
Heel veel voorbeelden die ze geeft hebben we ook, onbewust, gevolgd.
Ook de training om dochterlief te stimuleren tot het vragen sluit hier mooi op aan.

(Ayala Manolsen heeft het Hanen Centre in Toronto opgericht. Zij richten zich op het stimuleren van taalontwikkeling bij kinderen)



Dus het spreekwoord klopt wel 'Jong geleerd is oud gedaan'.
Heb jij, naast je (basis)opleiding, dingen geleerd waarvan je nu nog profijt hebt?

maandag 8 mei 2017

leven met ASS

De afgelopen weken hebben we de oudercursus gevolgd voor ouders van kinderen met ASS. (autisme spectrum stoornis)

Op een avond na heeft manlief ook alle avonden bij gewoond.
Hiervoor gingen andere sociale zaken even aan de kant.

Heerlijk om er even met z'n tweeën uit te zijn.
Heel leerzaam ook.

Elk persoon met ASS is verschillend (net als elk mens trouwens)
Manlief kon veel vertellen over hoe iemand met ASS dingen ervaart.
Dit alles koste hem veel energie maar hij was blij dat hij het heeft gedaan.
Het zal helpen bij een stukje verwerking van zijn eigen zoektocht.

Binnenkort mogen we weer op training.
Dochterlief is aangemeld voor de SoVa training.
Met een klein groepje d.m.v. opdrachten werken aan de sociale vaardigheden.
Bij deze training hoort ook een oudercursus.
Ben benieuwd wat we hier van op steken.

Tussendoor ben ik nog naar een bijeenkomst in onze gemeente geweest over autisme in het gezin.
Georganiseerd door de stichting voor welzijn in onze gemeente.
Er was een spreker van stichting MEE en een moeder die een gezin met diverse kinderen en man met autisme heeft.
Naast mensen die autisme in de familie hebben waren er ook mensen die bv collega's hebben met autisme.
Fijn dat mensen zich er in willen verdiepen om zo beter op elkaar in te kunnen spelen.

Heb jij je wel eens ergens in verdiept om daarmee een ander te kunnen helpen?



maandag 1 mei 2017

alles groeit en bloeit

Na het zaaien was het lang wachten.
Enkele zaadjes die we binnen hadden staan lieten al snel een paar groene blaadjes zien.
(De eerste slablaadjes zijn ondertussen al verwerkt in een salade)

Buiten hebben we wat meer geduld nodig.
De eerste sla laat zijn bladeren zien en ook de wortel laat zijn kenmerkend blad boven de grond verschijnen. De aardbeien doen het goed en de eerste aardbeien worden al zichtbaar.

In de tussentijd had ik nog wat appelzaadjes in de grond gestopt.
Een van de zaadjes heeft blad gevormd maar helaas heeft die het niet overleefd in de volle grond.

De aardappels en fresia bolletjes in het 2e bed doen het ook goed.
Van de aardappels doen ze het allemaal. De fresia lijkt wat meer moeite te hebben.
Hoewel dochterlief ook aan het graven is geweest waardoor mogelijk niet alles meer op z'n plek staat.
We zien wel hoe dat af loopt.

De moestuin is namelijk niet om te voorzien in onze levensbehoeften.
(dan zou ik heel wat meer moeten planten dan ik nu gedaan heb).
Op deze manier zijn we wel bewuster bezig met waar ons eten vandaan komt.
Ook de moeite die het kost om het te produceren wordt zo wel meer zichtbaar.

Wat wel heel snel groeit en bloeit zijn de paardenbloemen.
Ondanks dat ze erg mooi zijn wil ik ze niet in mijn tuin.
Elke dag plukken we de 'gele bloemetjes'.
En hopen dat er zo niet teveel zaadjes in moestuin terecht komen.

Ben jij ook bezig met een moestuin (hoe groot of klein ook) ?
Wat is voor jou de reden om hier mee bezig te zijn?